سریال توهین آمیز الاسباط

به گزارش شیعه آنلاین، اخبار رسیده از کشور کویت حاکی از آن است طی چند روز آینده ساخت سریالی توهین آمیز به امام حسن (ع) و امام حسین (ع) آغاز خواهد شد. نام این سریال توهین آمیز «معاویه، حسن و حسین» است.

 

بر همین اساس گروهی از شیعیان این کشور در اقدامی خودجوش و داوطلبانه و با هدف جلوگیری از ساخت این سریال توهین آمیز، یک رفراندوم یا رأی گیری مجازی را راه اندازی کرده اند.

در این رأی گیری شما کاربر عزیز نیز می توانید با وارد شدن به آدرس اینترنتی:

http://poll.pollcode.com/UGP
و انتخاب گزینه yes،به توقف ساخت این سریال رأی بدهید

 

این سریال که به سفارش شبکه MBC  وابسته به عربستان سعودی ساخته شده، قرار است در ماه رمضان آینده اکران شود.

 

 

گفته می شود در این سریال توهین آمیز سعی شده علاوه بر اینکه چهره معاویه و اشتباهات او تبرئه شود، وی را چهره ای در سطح ائمه شیعه (ع) نشان دهند و قرار است در این سریال صلح امام حسن (ع) پر رنگ تر نشان داده شود تا نتیجه سریال این باشد که ائمه شیعه با خلفای بنی امیه مشکلی نداشتند.

این سریال در بین اهل سنت هم مخالفان بسیار دارد از جمله می توان به دانشگاه الازهر مصر اشاره کرد.

عيد غدير بر شيعيان جهان مباركباد.

امیرالمومنین علی علیه السلام

 

بسم الله الرحمن الرحيم

 

قال الله الحكيم فى كتابه الكريم:

يا ايها الذين آمنوا اطيعوا الله و اطيعوا الرسول و اولى الامر منكم فان تنازعتم فى شى‏ء فردوه الى الله و الرسول ان كنتم تؤمنون بالله و اليوم الآخر ذلك خير و احسن تاويلا[27].

سابقا ذكر شد كه مراد از اولوا الامر در اين آيه مباركه معصومين عليهم السلام هستند، چون آيه به طور مطلق اطاعت آنها را لازم شمرده و در رديف اطاعت رسول خدا قرار داده و اين معنى بدون عصمت آنها محال است.اگر بنا به فرض معصوم نباشند و قولا يا فعلا خلاف اوامر رسول خدا را عمل كنند لازمه‏اش اجتماع امر و نهى از طرف خدا كه اطاعت آنان را لازم شمرده، خواهد بود.چون از طرفى امر مى‏كنند طبق قول خدا و رسول خدا و از طرفى عملا يا قولا نهى مى‏كنند و اين محال است.

اولوا الامر حتما افرادى هستند كه هيچ گاه در قول يا فعل آنها مخالفت كتاب و سنت ديده نمى‏شود و فعل و قول آنها به طور اطلاق بر امت‏حجيت دارد و اين امر ملازم با عصمت آنها است، و چون تمام افراد مسلمين چه شيعه و چه غير شيعه غير ائمه معصومين را معصوم نمى‏دانند بنابر اين، آيه كه به طور اطلاق امت را بر لزوم اطاعت معصوم امر مى‏كند مراد ائمه طاهرين عليهم السلام هستند.بعضى از اهل سنت گفته‏اند[28] كه نه عصمت رسول خدا از اين آيه استفاده مى‏شود و نه عصمت اولوا الامر.اما عصمت رسول خدا اگر ثابت‏شود به ادله ديگرى است و اما عصمت اولوا الامر در صورتى استفاده مى‏شود كه آيه بدون اين معنى استقلال و مفهوم صحيح خود را حفظ نكند ولى مى‏بينيم كه چنانكه اولوا الامر را معصوم ندانيم باز آيه در استقامت‏خود باقى و اجتماع امر و نهى لازم نمى‏آيد و مستلزم امر محال نخواهد بود.بيان اين مطلب آنكه اين آيه فقط براى حفظ اجتماع مسلمين و عدم تشتت و تفرق آنان اطاعت اولوا الامر را واجب كرده است مانند ولايت معهودى كه سرپرست‏هاى ساير امم و مجتمعات در ميان خود دارند.آن مجتمعات براى خود رئيس و سرپرستى تعيين مى‏كنند و به او اختيار مى‏دهند و امت را در لزوم اطاعت او مقيد مى‏كنند ولى اگر احيانا سرپرستى به طور عمد سركشى نموده و بر خلاف قانون آن مجتمع رفتار كرد از او در اين موضوع اطاعت نمى‏كنند چون او را حافظ قانون انتخاب كرده‏اند نه مشرع قانون، و اگر خطا و اشتباه نمود نيز متابعت او واجب نبوده و بايد او را به خطا و اشتباه واقف كنند، و اما در صورتى كه خطاى او يقينى نباشد بلكه فقط احتمال خطا درباره اوامر او بدهند در اينجا حكمش به علت‏حفظ اجتماع لازم الاتباع مى‏باشد چون مصلحت‏حفظ وحدت اجتماع و بقاء سيادت و بزرگى آنها امرى است مهم و به واسطه آن مفسده مترتبه بر اوامر محتمل الخطاء تدارك مى‏شود و بالجمله اولوا الامر در آيه شريفه همين رؤساء و حكامى هستند كه در ميان امت وظيفه سرپرستى را دارند.اگر يقينا در حكمى مخالف قول خدا و رسول خدا رفتار نمايند در خصوص آن حكم نبايد از آن‏ها پيروى كرد چون مقيدات از قبيل:

ا

ن الله لا يامر بالفحشاء[29]

و قول رسول خدا:

لا طاعة لمخلوق فى معصية الخالق[30]

كه شيعه و سنى در نقل و روايت آن از رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم مشترك‏اند، و مثل قول رسول خدا:

لا طاعة الا فى المعروف[31]

و امثال اينها وجوب اطاعت آنها را در موارد معصيت تخصيص مى‏زنند، و اگر در حكمى اشتباه كنند بايد آنها را متوجه نموده و به كتاب و سنت ارجاع داد و اين در صورتى است كه خطاى آنها محرز باشد اما در صورت احتمال خطا و اشتباه، اوامر آنها حجيت دارد و مانعى نيست‏براى حجيت اوامر آنها در اين موارد گرچه اتفاقا عمل بر خلاف واقع شود، چون حفظ مصلحت و نظام مسلمين به پيروى آنها از مفسده مترتبه بر اين امور اهميتش بيشتر است.

و ليكن با تامل كافى در ظهور آيه شريفه و سبك و سياق آن اين شبهه به كلى بى‏مورد است زيرا اگر چه فى حد نفسه جعل جيت‏بر اقوال و افعال غير معصوم محال نيست و در صورت خطاى يقينى يا معصيت، دليل مخصص، لزوم اطاعت آنان و حجيت اوامر آنان را تخصيص مى‏زند و در موارد خطاء محتمل، مفسده مخالف واقع به مصلحت‏سلوكيه كه آن حفظ

 

ادامه نوشته

شعر

بشنو حدیثی از علی ماه امامت

کآموزگاران را شده تاج کرامت

هرکس بیاموزد مرا حرفی ز دانش

بنموده من را برده­ی خود تا قیامت

نتیجه تهاجم فرهنگی

2. بازتاب انقلاب فرهنگي

همين كه حضرت على(ع)به كوفه آمد، به حسن بن على(عليهما السلام)دستور داد در ميان مردم ندا دهند نمازهاى مستحبى(تراويح) را در ماه رمضان به جماعت نخوانند. پس از اعلام امام حسن(ع)مردم صيحه زدند:وَا عُمَرَاهْ وَا عُمَرَاهْ

و در حديث ديگر آمده:وَا رَمَضَانَاهْ

وقتى حضرت اين عكس‏العمل را شنيد فرمود بگذاريدشان هر كارى مى‏خواهند بكنند و هر كس مى‏خواهد بر آنان پيشنمازى گناه، بكند. سپس اين آيه را خواندند:

وَ مَنْ يشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَينَ لَهُ الْهُدى وَ يتَّبِعْ غَيرَ سَبيلِ الْمُومِنينَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّى وَ نُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصيراً[نساء/115].

قَالَ الصَّادِقُ(ع):لَمَّا كانَ أَمِيرُ الْمُومِنِينَ (ع) بِالْكوفَةِ أَتَاهُ النَّاسُ فَقَالُوا لَهُ اجْعَلْ لَنَا إِمَاماً يومُّنَا فِي رَمَضَانَ فَقَالَ لَهُمْ لَا وَ نَهَاهُمْ أَنْ يجْتَمِعُوا فِيهِ فَلَمَّا أَمْسَوْا جَعَلُوا يقُولُونَ ابْكوا رَمَضَانَ وَا رَمَضَانَاهْ فَأَتَى الْحَارِثُ الْأَعْوَرُ فِي أُنَاسٍ فَقَالَ يا أَمِيرَ الْمُومِنِينَ ضَجَّ النَّاسُ وَ كرِهُوا قَوْلَك"وَ مَنْ يشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَينَ لَهُ الْهُدى وَ يتَّبِعْ غَيرَ سَبيلِ الْمُومِنينَ نُوَلِّهِ ما تَوَلَّى وَ نُصْلِهِ جَهَنَّمَ وَ ساءَتْ مَصيراً"(نساء-115[تفسير عياشى، ج1، ص275].

قَالَ الصَّادِقُ(ع):لَمَّا قَدِمَ أَمِيرُ الْمُومِنِينَ (ع) الْكوفَةَ أَمَرَ الْحَسَنَ بْنَ عَلِي (ع) أَنْ ينَادِي فِي النَّاسِ لَا صَلَاةَ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ فِي الْمَسَاجِدِ جَمَاعَةً فَنَادَى فِي النَّاسِ الْحَسَنُ بْنُ عَلِي (ع) بِمَا أَمَرَهُ بِهِ أَمِيرُ الْمُومِنِينَ (ع) فَلَمَّا سَمِعَ النَّاسُ مَقَالَةَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِي صَاحُوا "وَا عُمَرَاهْ وَا عُمَرَاهْ" فَلَمَّا رَجَعَ الْحَسَنُ إِلَى أَمِيرِ الْمُومِنِينَ (ع) قَالَ لَهُ مَا هَذَا الصَّوْتُ فَقَالَ يا أَمِيرَ الْمُومِنِينَ النَّاسُ يصِيحُونَ وَا عُمَرَاهْ وَا عُمَرَاهْ فَقَالَ أَمِيرُ الْمُومِنِينَ (ع) قُلْ لَهُمْ صَلُّوا[تهذيب‏الأحكام، ج3، ص70].

ـ با اينكه بين امام و شريح در مواضعى اختلاف فتوى بود، در عين حال تغيير دادن او آسان نبود و اصلاح قوه قضائيه ممكن نبود چون نظامى كه سال‏ها كار كرده، تغييرش بسيار مشكل است. امام به شريح فرمود تا مادامي كه امر مردم سر و صورتى بگيرد، به قضاوت ادامه بده.[مسلم بن عقيل ص283]

مااهل کوفه نیستیم علی تنها بماند .........مگرامت بمیرد ولی تنها بماند